پیاله مس «پَرشالی» اصیل؛ جامی مینیاتوری با قدمت اوایل قاجار و روایت حمل در شال کمر (کمیاب)

### ۱. تکنیک «سفید روی مس»:

این پیاله از جنس مس است که با لایه‌ای از قلع سفیدگری شده است. در قسمت‌هایی که لبه‌های طرح ساییده شده (مثل لبه‌ی پایینی)، سرخی مس بیرون زده که در دنیای آنتیک به آن «اصالتِ کارکرد» می‌گویند؛ یعنی این ظرف سال‌ها در دست چرخیده و دعا با آن خوانده شده است.

‌

### ۲. قلم‌زنی ریز (مینیاتوری):

به نقوش هندسی لبه‌ی بیرونی (طرح‌های ضربدری یا حصیری) دقت کن؛ این‌ها برای جلوگیری از لغزیدن ظرف در دست و همچنین زیبایی بصری ایجاد شده‌اند. کتیبه‌های داخلی هم که با دقتِ مینیاتوری کنده شده‌اند، نشان‌دهنده‌ی تبحر استادکار قاجاری است.

‌

### ۳. کاربرد دوگانه:

این پیاله‌ها علاوه بر جنبه‌ی اعتقادی و کاربردی ، به عنوان «پیاله شربت‌خوری اعیانی» هم در سفره‌های خاص استفاده می‌شدند.

‌